معرفی بازیگران سینما

مدیر

30nema — Wed, 03 Jan 2007 23:26:56 GMT

به علت مشکلی که برایم پیش آمده مدتی نمی توانم وب را به روز کنم.ولی قول میدم خیلی زود برگردم

مدیر

30nema — Thu, 30 Nov 2006 22:38:17 GMT

بزودی برمیگردم...

سلام

30nema — Thu, 17 Aug 2006 18:27:32 GMT

بر می گردم بزودی با دستی پر ....

مدیر

30nema — Tue, 18 Jul 2006 18:23:27 GMT

بعد از مدتی که نبودم حالا دوباره بر گشتم (ولی باز یه مدت نیستم ولی دوباره بر میگردم)...

رابرت دنیرو (Robert De Niro)

30nema — Fri, 23 Jun 2006 07:48:18 GMT

رابرت دنیرو بازیگر ایتالیایی‌تبار آمریکایی در هفدهم اوت سال ۱۹۴۳ در نیویورک بدنیا آمد. بازیگری درونگراست و بازیهای تأثیرگذار او منبع الهام بسیاری از جوانان بوده است. خیلی زود با تیم مارتین اسکورسیزی و فرانسیس فورد کاپولا آشنا شد. این کارگردانان که همچون رابرت دنیرو اصل و ریشه‌ای ایتالیایی داشتند تصمیم بر ایجاد موجی از فیلمهای انتقادی از سیستم سرمایه داری و جو بی خیالی حاکم بر آمریکا گرفتند. علمدار این موج کاپولای کبیر بود. اما مارتین اسکورسیسی و رابرت دنیرو تیم هماهنگی از آب در آمدند. مهمترین فیلمهای رابرت دنیرو را اسکورسیسی کارگردانی کرده است و بی تردید می‌‌توان بازی دنیرو در نقش تراویس بیکل را الگویی برای کل بازیگری وی در نظر گرفت. عنوان این فیلم راننده تاکسی بود و دنیرو در نقش یک سرباز از جنگ برگشته که بعلت اختلالات روانی قادر به خوابیدن نیست در مؤسسه تاکسیرانی مشغول بکار می‌شود و با بی تفاوتی حاضر به مسافرکشی شبانه در محله هارلم نیویورک می‌شود. تراویس (که نقش او را دنیرو بازی می‌کند) پس از اندی متوجه فجایعی که در خیابانها و در بطن مردم در جریان است می‌شود و با وجود حالت انفعالی که دارد تصمیم به برطرف کردن این مشکلات می‌‌نماید. روشهای او خشونتبار است و نهایتا تنها قادر به بازگردانیدن جودی فاستر (که در سن ۱۴ سالگی نقش یک فاحشه را بازی میکرد) به خانه می‌گردد. حس انزوای تراویس تا مدتهای مدیدی بر بازی دنیرو سنگینی میکرد. البته دنیرو بازیگری چیره دست است و با ایفای نقشهای متفاوتی پس از این فیلم سعی در دور شدن از کارکتر تراویس داشت.

دنیرو برای بازی در نقش جیک لاموتا (بوکسور موفق آمریکایی در دهه ۱۹۴۰ و اواسط ۱۹۵۰) برنده اسکار بازیگری گردید. او برای ایفای نقش جیک لاموتا ۲۵ کیلوگرم وزن اضافه کرد و ضرب المثل بازیگری گردید. فیلمهای خوب دنیرو بسیارند. روزی روزگاری در آمریکا یک اودیسه بود. شکارچی گوزن یک فیلم انتقادی محشر از جنگ ویتنام بود. بیداریها فیلمی در مورد یک بیمار فلج ذهنی بود که دنیرو نقش او را بخوبی ایفا کرد. تنگه وحشت یک فیلم تکان دهنده در مورد وحشت از انتقام بود. دنیرو برای این فیلم دندانهای خود را با اورتودنسی بهم ریخت و تنش را با جوهر گیاهی (که بعدها جذب بدن می‌شد) کلا خالکوبی کرد تا نقش یک جنایتکار جنسی را بازی کند. واقعا کدام بازیگری را سراغ دارید که اینچنین عاشق نقشهایی باشد که بازی می‌کند.

دنیرو همچنان در حال بازی در فیلمهای مختلف است اما او نیز پیر شده است. جدیدا در فیلمهای اسکورسیسی بازی نکرده است و در حال دست و پنجه نرم کردن با بیماری پروستات خود است. امیدواریم ستاره بختش هیچگاه افول نکند.

از مهمترین فیلمهایش می‌‌توان موارد ذیل را نام برد: ۱۹۷۳- خیابانهای بیرحم ۱۹۷۴- پدر خوانده: قسمت دوم ۱۹۷۶- راننده تاکسی ۱۹۷۷- آخرین قارون ۱۹۷۸- شکارچی گوزن ۱۹۸۰- گاو خشمگین ۱۹۸۳- سلطان کمدی ۱۹۸۴- روزی روزگاری در آمریکا ۱۹۸۵- برازیل ۱۹۸۶- مأموریت ۱۹۸۷- تسخیرناپذیران ۱۹۹۰- رفقای خوب ۱۹۹۰- بیداری‌ها ۱۹۹۱- تنگه وحشت ۱۹۹۴- فرانکشتاین ۱۹۹۵- کازینو ۱۹۹۸- رونین ۱۹۹۹- این را تحلیل کن ۲۰۰۰- ملاقات با والدین ۲۰۰۲- آن را تحلیل کن ۲۰۰۴- ملاقات با خانواده فاکرز

FILMOGRAPHY

Hide and Seek (2005)	Backdraft (1991)
The Bridge of San Luis Rey (2004)	Guilty by Suspicion (1991)
Meet the Fockers (2004)	Awakenings (1990)
Shark Tale (2004) (voice)	Goodfellas (1990)
Godsend (2004)	Stanley & Iris (1990)
Analyze That (2002)	We're No Angels (1989)
City by the Sea (2002)	Jacknife (1989)
Showtime (2002)	Midnight Run (1988)
The Score (2001)	The Untouchables (1987)
15 Minutes (2001)	Angel Heart (1987)
Meet the Parents (2000)	The Mission (1986)
Men of Honor (2000)	Brazil (1985)
The Adventures of Rocky & Bullwinkle (2000)	Falling in Love (1984)
Flawless (1999)	Once Upon a Time in America (1984)
Analyze This (1999)	The King of Comedy (1983)
Ronin (1998)	True Confessions (1981)
Great Expectations (1998)	Raging Bull (1980)
Jackie Brown (1997)	The Deer Hunter (1978)
Wag the Dog (1997)	New York, New York (1977)
Cop Land (1997)	The Last Tycoon (1976)
Marvin's Room (1996)	1900 (1976)
Sleepers (1996)	Taxi Driver (1976)
The Fan (1996)	The Godfather: Part II (1974)
Heat (1995)	Mean Streets (1973)
Casino (1995)	Bang the Drum Slowly (1973)
Frankenstein (1994)	The Gang That Couldn't Shoot Straight (1971)
A Bronx Tale (1993)	Born to Win (1971)
This Boy's Life (1993)	Jennifer on My Mind (1971)
Mad Dog and Glory (1993)	Hi, Mom! (1970)
The Godfather Trilogy: 1901-1980 (1992) (voice)	Bloody Mama (1970)
Night and the City (1992)	The Wedding Party (1969)
Mistress (1992)	Sam's Song (1969)
Cape Fear (1991)	Greetings (1968)

مصطفی

30nema — Thu, 15 Jun 2006 10:51:03 GMT

بزودی بر می گردم با بیو گرافی های جدید.....

آلفردو جیمز پاچینو

30nema — Wed, 31 May 2006 04:52:18 GMT

آلفردو جیمز پاچینو ۲۵ آوریل ۱۹۴۰ در نیویورک دیده به جهان گشود و پدرش «سالواتور پاچینو» کارمند شرکت بیمه و مادرش«رز پاچینو» خانه دار بود. وی در دوران جوانی و در حالی که بیش از ۲۲ سال از بهار زندگی اش نمی‌گذشت مادرش را از دست داد. پاچینو پیش از مرگ مادرش،زندگی چندان لذت بخشی را پشت سر نگذاشته بود و چون والدینش خیلی زود از هم جدا شده بودند،او مجبور شد به همراه مادرش به خانه پدربزرگش نقل مکان کرده و در آنجا اقامت کند.(نکته‌ای که قابل توجه است این است که اصلیت پاچینو سیسیلی می‌باشد و این امر در فیلم پدر خوانده به کارش آمده).

ورود او به عرصه بازیگری را باید سال ۱۹۶۹ دانست. پاچینو در این سال در فیلم«ناتالی و من» بازی کرد و دو سال پس از آن نیز ایفای نقشی در «وحشت در نیلی پارک» را پذیرفت.اما بازی در این دو فیلم هرگز او را راضی نکرد تا اینکه فرانسیس فورد کاپولا تصمیم به ساخت یکی از شاهکارهای تاریخ سینما یعنی فیلم «پدرخوانده» گرفت،نقش «مایکل کورلئونه» به او واگذار شد.«رابرت ردفورد و جک نیکلسون» و ... جمعی دیگر از بازیگران معروف سینما مورد آزمایش قرار گرفتند اما کاپولا فقط یک نفر را می‌خواست و آن شخص کسی نبود جز پاچینوی کبیر.

بازی بی عیب و نقص او در پدر خوانده همگان را مات و مهبوت ساخت و آغاز خوبی برای وی بود.پاچینو برای این فیلم نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد که البته هرگز به آن نرسید.

در سال ۱۹۷۳ او در فیلم های «مترسک» و «سرپیکو» بازی کرد.در مترسک نقش آدمی سرگشته را داشت که در پی هویت خویش است و در سرپیکو نیز یک پاچینوی تمام عیار بود.وی در این فیلم نقش «فرانک سرپیکو» افسر پلیسی را بازی کرد که فساد افسران مافوق خود را افشا می‌کند.پاچینو در همان سال بار دیگر نامزد دریافت اسکار شد اما باز هم این جایزه نصیبش نشد.اما منتقدان،جایزه «گلدن گلاب» را به سبب بازی در « سرپیکو » به وی اهدا کردند.

از دیگر بازی های چشمگیر پاچینو می‌توان به حضورش در فیلم های « پدرخوانده ۲ (۱۹۷۴)،بعد از ظهر سگی(۱۹۷۵) و عدالت برای همه(۱۹۷۹) » اشاره کرد.پاچینو برای بازی در همه این فیلم ها نامزد اسکار شد ولی مورد بی مهری اعضای اسکار قرار گرفت.او می‌گوید:«من برای اسکار بازی نمی‌کنم،چون بازیگری عشق من است،عشقی که هرگز نمی‌توانم رهایش کنم».

او برای بازی در فیلم هایی چون « کرایمر علیه کرایمر(۱۹۷۹)، اینک آخرالزمان، متولد چهارم جولای(۱۹۸۹) » برای بازی دعوت شد ولی او قبول نکرد.هنگامی که کاپولا برای فیلم« اینک آخرالزمان»او را دعوت کرد،پاچینو در یک جمله پاسخ منفی به او داد:«من با تو به جنگ نخواهم آمد».

دهه ۹۰ را برای باید دهه نوینی برای پاچینو دانست،زیرا او که پس از بازی در فیلم « انقلاب(۱۹۸۵) » مبتلا به ذات الریه شده و مدت چهار سال نیز از عالم سینما دور مانده بود در فیلم « دریای عشق(۱۹۸۹) »بار دیگر خوش درخشید.از فیلم های معروف او در این دهه می‌توان به « دیک تریسی،پدرخوانده ۳(۱۹۹۰)،فرانکی و جانی(۱۹۹۱)،گلن گری گلنراس(۱۹۹۲)،راه کارلیتو(۱۹۹۳)،التهاب(۱۹۹۵)،تالار شهر(۱۹۹۶)،وکیل مدافع شیطان،دنی براسکو(۱۹۹۷) و خودی (فیلم)(۱۹۹۸) » اشاره کرد.اما برترین فیلم او در این دهه،«بوی خوش زن» در سال ۱۹۹۲ می‌باشد که جایزه اسکار را برایش به ارمغان آورد.او در این فیلم ایفاگر نقش مرد نابینایی بود که عشق به همنوع را به بهترین شکل ممکن بیان می‌کند.علاوه بر جایزه اسکار، جایزه گلدن گلاب نیز برای این فیلم از سوی منتقدان، به او اعطا شد.زمانی که نقش شیطان در فیلم « وکیل مدافع شیطان (۱۹۹۷) » را ایفا کرد،همه بزرگان ،نامداران،تماشاگران سینما و مردم عادی او را نابغه خواندند.

در سال ۱۹۹۶ از سوی انجمن «گوتام» جایزه ویژه یک عمر فعالیت هنری نصیبش شد و پش از آن نیز از سوی فستیوال بین المللی فیلم سن سباستین اسپانیا،جایزه مشابهی به او اهدا شد.او در سال۲۰۰۲ در فیلم « بی خوابی » نقش یک کاراگاه را بازی کرد که در تعقیب یک قاتل حرفه‌ای است. « تاجر ونیزی (۲۰۰۴)» را باید بهترین فیلم او از سال ۲۰۰۰ به بعد دانست.پاچینو آنقدر استادانه در این فیلم بازی کرد که اگر خود « ویلیام شکسپیر» زنده بود انگشت به دهان می‌ماند.

کمتر بازیگری در سینمای جهان می‌توان سراغ گرفت که نظیر پاچینو قدرت بازی با چشم را داشته باشد.چشمان پاچینو قدرت صحبت کردن با مخاطب را دارد و می‌توان برق خاصی را در دیدگان وی احساس کرد.این یکی از امتیازات منحصر به فرد او است و فیلم پدرخوانده ۲ اوج بازی وی با چشمهایش به شمار می‌رود.

پاچینو در بازیگری دارای سبک ویژه‌ای است و به واقع سرشار از استعداد است و به خوبی می‌تواند ایفاگر هر نقشی باشد. نکته برجسته در بیشتر بازی های او این است که مخاطب را با خود همراه می‌سازد.فرانسیس فورد کاپولا درباره او می‌گوید:«اگر کارگردان نمی‌شدم دوست داشتم یک پاچینو بودم».صدای گرم و دلنشین او در بازی به پاچینو کمک فراوانی می‌کند .گویی اعضای بدنش همه هنگام بازی واقعا بازیگر هستند.

در میان ستاره‌های هالیوود،بازیگران انگشت شماری چون مارلون براندو و.... می‌توان یافت که صدایی مانند او داشته باشند.پاچینو تاکنون ازدواج نکرده است اما دخترخوانده‌ای به نام جولی دارد و این دو(سینما و جولی) دو عشق آلفردو هستند.

آل پاچینو در زندگی شخصی خود چیزی برای مخفی کردن ندارد و شاید به همین دلیل نزد مطبوعات و روزنامه نگاران از محبوبیت ویژه‌ای برخوردار است.او انسانی وارسته و درستکار است که همواره تلاش دارد به همنوعان خود،آن هم به هر شکل ممکن کمک نماید و همین موضوع سبب شده تا وی دوست داشتنی باشد.

فیلم های او :

پدرخوانده
پدرخوانده، قسمت دوم
پدرخوانده، قسمت سوم
دنی براسکو
صورت‌زخمی
خودی
عطر خوش یک زن
سرپیکو
مخمصه (فیلم)
راه کارلیتو
وکیل مدافع شیطان
بعدازظهر نحس
کافه چینی (۲۰۰۰)
بی‌خوابی (۲۰۰۲)
اسلم وان (۲۰۰۲)
مردم مرا می‌شناسند (۲۰۰۲)
گیگلی (۲۰۰۳)
تازه سرباز (۲۰۰۳)
فرشتگان در آمریکا(۲۰۰۳)
تاجر ونیزی (فیلم، ۲۰۰۴) (۲۰۰۴)
دو نفر برای پول(۲۰۰۵)
۸۸ دقیقه (۲۰۰۵)

مشعل (۲۰۰۶)
فرانکی و جانی

مونیکا بلوچی

30nema — Wed, 24 May 2006 15:01:18 GMT

مانکن مد، مدل عکاسی و بازیگر. متولد سپتامبر سال ۱۹۶۴ در یکی از روستاهای ایتالیا. پس از اتمام تحصیلات متوسطه برای ادامه تحصیل در رشته حقوق به شهر می‌آید. برای کمک هزینه تحصیل به صورت آزاد مانکنی مد پیشه می‌کند و بعد از مدتی تحصیلات دانشگاهی را رها می‌کند تا تمام وقت به این کار بپردازد.

چهره خاص ایتالیایی - شرقی او باعث می‌شود که تهیه‌کنندگان به عنوان بازیگر از او دعوت به همکاری کنند. اولین حضور هالیوودی او در نقش عروس دراکولا در فیلم دراکولای برام استوکر فرانسیس فورد کاپولا بود. درخشش جهانی بلوچی اما با فیلم مالنا جوزپه تورناتوره رخ داد، باوجود این که مالنا نام بلوچی را جهانگیر کرد او پس از آن نتواست به شایستگی از نامی که به دست آورده استفاده کند، و مدل عکس‌های نیمه برهنه بودن را به پیگیری جدی‌تر هنرپیشگی ترجیح داد.

مونیکا بلوچی اکنون همسر هنرپیشه‌ای فرانسوی است و یک دختر به نام دیوا دارد.

آلن دلون(بازیگر محبوب من و خیلی ها)

30nema — Tue, 16 May 2006 15:08:18 GMT

نام: آلن دلون
تاريخ تولد: 1935
بيوگرافي:
آلن دلون روز هشتم نوامبر سال 1935در «درسو» از توابع پاريس به دنيا آمد.

نام پدرش فایبان و مادرش ادیت بود. زمانی که آلن ۴ سال بیشتر نداشت پدر و مادرش از هم جدا شدند و به ناچار سرپرستی اش به خانواده‌ای دیگر واگذار شد. او در خانه‌ای رشد کرد که روبه روی یک زندان بود و آلن با بچه‌های نگهبان زندان هم‌بازی بود. پس از چند سال پدر و مادر خوانده‌اش بر اثر حادثه‌ای کشته شدند و وی دوباره تحت سرپرستی مادرش که با یک قصاب محلی ازدواج کرده بود قرار گرفت. او در دوران کودکی به دوچرخه سواری،فوتبال و رفتن به سینما علاقه وافری داشت. او دوران تحصیلی خود را در مدارس کاتولیک گذراند و از آنجا که پسر شلوغی بود چندین بار از مدرسه اخراج شد و در ۱۵ سالگی به کلی درس و تحصیل را ترک کرد پس به ناچار ناپدری‌اش او را به مغازه قصابی برد تا این حرفه را به او بیاموزد اما آلن هیچ علاقه‌ای به این حرفه نداشت و در سن ۱۷ سالگی خانه را ترک کرده و به ارتش پیوست.

وی در ارتش در یگان تفنگداران دریایی به عنوان چتر باز به خدمت ادامه داد و در سال ۱۹۵۴ در جنگ هند و چین حضور داشت. او دوران خدمت خود را در ارتش با اشتیاق ادامه داد. او در مورد خاطراتش در آن زمان می‌گوید: «در آنجا دوستانی پیدا کردم، کسانی که با آنها حرف می‌زدم و به حرف‌هایم گوش می‌دادند».

آلن در ۱۹۵۶ از خدمت ترخیص شد و به عنوان باربر و سپس نیز به عنوان پیش‌خدمت در کافه‌های مختلف پاریس به کار پرداخت. او درآمد ثابتی نداشت و مستقل از خانواده‌اش زندگی می‌کرد. طی همین مدت با بسیاری از بازیگران که در کافه‌های محل کارش رفت و آمد داشتند آشنا شد. یکی از بازیگران «ژان کلود بریالی» بود. آنهایی که درباره زندگی او تحقیق کردند می‌گویند که او با دنیای زیر زمینی جنایتکاران در ارتباط بوده و مدتی هم با آنها زندگی می‌کرد. این دو دوست در سال ۱۹۵۷ تصمیم گرفتند با هم به جشنوارهٔ فیلم کن بروند. این تصمیم زندگی آلن را برای همیشه تغییر داد. آلن که یک آدم معمولی بود و هیچ گونه تجربه بازیگری نداشت و آن شب هم با یک دست لباس کرایه‌ای به جشنواره رفته بود اما پس از بازگشت از جشنواره به یک سوپر استار تبدیل شده بود. چهره فوق العاده جذاب او در آن مجلس کاملا سر آمد همگان بود در آنجا بود که کارگردانان مختلف به سراغ او آمدند و او بیشتر در نقش دزد و یا آدم کش اجیر شده بازی می‌کرد.

در دهه ۱۹۷۰ علاوه بر بازی در فیلم، دومین کمپانی تولید فیلم خود را تاسیس کرد و به جمع آوری ثروت پرداخت. وی دیگر یکی از ثروتمندان جهان بود و فیلم‌هایی که او تهیه می‌کرد با آرم AD بودند. او سپس یک شرکت هواپیمایی تاسیس کرد و بخشی از ثروت خود را در زمینه مورد علاقه اش یعنی جمع آوری آثار هنری و پرورش اسب‌های مسابقه سرمایه گذاری کرد. گنجینه شخصی او کم‌نظیر است و صاحب عتیقه‌هایی است که بسیاری از آن‌ها در موزه‌ها به نمایش گذاشته شده است. او در دههٔ ۱۹۸۰ به سوئیس نقل مکان کرد و گفت که زندگی در حکومت سوسیالستی فرانسه را دوست ندارد.

زندگی خصوصی آلن دلون:

اولین نامزد او «رومی اشنایدر» بازیگر معروف بود که قبل از آنکه کارشان به ازدواج کشیده شود از هم جدا شدند. « آلن دلون» سپس در سال ۱۹۶۴ با «ناتالی کانوواس»ازدواج کرد و از او صاحب یک پسر به نام «آنتونی» شد. در سال ۱۹۶۹ این دو از هم جدا شدند. اما یک حاثه مهم در زندگی آلن در سال ۱۹۶۸ به وقوع پیوست. در این سال جسد «استفن مارکوویچ» در گاراژ خانهٔ وی پیدا شد. شایعات حاکی از آن بود که آلن دلون وی را به دلیل علاقه به «ناتالی» کشته. به هر حال هیچ گاه زاویه تاریک آن قتل روشن نشد و آلن هم تبرئه شد. آنتونی در حال حاضر بازیگر سینماست اما هنوز نتوانسته مانند پدرش معروف شود. البته او تا حدی شبیه پدرش است اما مانند او جذابیت ندارد. خود دلون هم می‌گوید: «پسرم با من متفاوت است».

آلن دلون در سال ۱۹۹۰ در سن ۵۶ سالگی با «رزالی وان بیرمن» که یک مدل آلمانی بود ازدواج کرد و از او صاحب دختری به نام «آنوشکا» و پسری به نام «فابیانی» شد. آلن در سال ۱۹۹۸ در فیلم «نیمه شانس » در کنار «ژان پل بلوموندو» بازی کرد و سپس اعلام بازنشستگی کرد و گفت : «من در اکثر فیلم‌هایی که بازی کرده‌ام یا دزد بوده‌ام یا پلیس، اما جالب این است که فرقی نمی‌کرده است که چه کاره بوده‌ام، در همهٔ فیلم‌ها تنها بوده‌ام. نمی‌دانم اما فکر می‌کنم کارگردان‌ها و حتی تماشاگران همیشه دوست دارند مرا تنها ببینند».

فيلمنگاری :
وقتی زن دخالت می کند/1957 – کريستيان/1958 – زن ها طاقت ندارند/1959 – زير آفتاب سوزان، روکو وبرادرانش/1960 – شادی های زندگی،کسوف/1961 – شيطان و ده فرمان/1962 – يوزپلنگ، نغمه های زير زمينی،لالة سياه/1963 – قفس عشق،عصيانگر،رولز رويس زرد/1964 – زمانی که دزد بودم/1965 – آيا پاريس می سوزد؟،تگزاس در آنسوی رودخانه،فرمان گمشده/1966 – حادثه جويان،سامورايی،چاکر شيطان صفتان/1967 – داستان های شگف انگيز،دختری با موتورسيکلت، خداحافظ عشق من/1968 – استخر،جف،دستة سيسيلی ها/1969 – بورسالينو،دايرة سرخ/1970 – مدلی،سنج ها آهسته تر،بيوه کودرک،آفتاب سرخ/1971 – قتل تروتسکی،پليس/1972 – عقرب،معالجه با شوک،اولين شب آرامش،يک زمان.يک پليس/1973 – اسلحة بزرگ،دو مرد در شهر،سيلی،کريزی،سينه های يخ زده/1974 – انبارهای سوخت شده،نسل ارباب ها،بورسالينو و شرکا،زورو،کولی،داستان پليس/1975 – آقای کلاين،مانند بومرنگ/1976 – مرد شتابزده،آرماگدون، مرگ يک فاسد،توجه.دوبارة بچه ها نگاه می کنند/1977 – پزشک/1978 – هارمونی،کنکورد:فرودگاه 79،تهران1943/1979 – سه مرد برای قتل/1980 – به خاطر پوست يک پليس/1981 – ضربه/1982 – مخفی گاه(کارگردان)،عشق سوآن/1983 – داستان ما،اتاق های جداگانه/1984 – تسخير ناپذير،قول پليس،کفش های ايتاليايی/1985 – گذرگاه/1986 – پليس خوابيده را بيدار نکنيد/1988 – موج نو، ماشين رقص/1990 – بازگشت کازانووا/1992 – خرس بازيچه/1994 – روز و شب/1997.

فيلم شناسی :

پليس جسور (1988)	به عنوان	بازيگر
گذرگاه (1986)	به عنوان	بازيگر
پلنگ (قول يک پليس) (1985)	به عنوان	بازيگر
ضارب (1983)	به عنوان	بازيگر
ضارب (1983)	به عنوان	کارگردان
به دنبال يک پليس (1981)	به عنوان	بازيگر
به دنبال يک پليس (1981)	به عنوان	کارگردان
سه مرد برای کشتن (1980)	به عنوان	بازيگر
تنگنا (1979)	به عنوان	بازيگر
دايره خونين (1978)	به عنوان	بازيگر
گانگستر (1977)	به عنوان	بازيگر
بازی با آتش (1975)	به عنوان	بازيگر
اسلحه بزرگ (1974)	به عنوان	بازيگر
بازگشت بورسالينو (1974)	به عنوان	بازيگر

گانگستر ( Le Gang ) :

خلاصه داستان :

فرانسه سال های پس از خاتمه جنگ جهانی دوم ، دار و دسته های کوچک تبهکاری شکل گرفته است . رابرت ( آلن دلون ) رئيس يک گروه چهار نفره تبهکاری است که دست به سرقت های متعددی می زنند ، اما ....

دايره خونين( Mort d'un Pourri )

خلاصه داستان :

زمانيکه فيليپ ( موريس رونه ) بخاطر ساکت کردن ميشل سرانو سياستمدار فاسد که نتواند بغضی از حقايق را فاش کند او را به قتل ميرساند ، وکيل و بهترين دوستش گوستاوماشار ( آلن دلون ) برای سرپوش گذاشتن واقعيت درگير ميشود . ولی ناگهان گوستار خود را ميان توطئه ای که توسط سياستمداران فاسد طراحی ميگردد ميبيند ...

پلنگ (قول يک پليس)( Parole De Flic )

خلاصه داستان :

بخاطر تبرئه شدن قاتلين همسر دانيل پرات ( آلن دلون ) او خدمت پليس را ترک و به اتفاق تنها دخترش در آفريقا زندگی کرده است . پس از ده سال دخترش در فرانسه بدست گروهی که قصد پاک سازی افراد ولگرد و اوباش را دارند ، به قتل میرسد . پرت برای يافتن قاتلين دخترش به فرانسه باز مي گردد . کميسر استفان ( ژاک پرين ) بهترين دوستش را ملاقات می کند و با بازرس سابين ( فينا ژلين ) مسئول پرونده آشنا می شود و ....

ضارب( Le Battant )

خلاصه داستان :

پس از 9 سال ژاک دارنه ( آلن دلون ) از زندان آزاد می شود ( اتهام وی سرقت الماس هايی به ارزش 4ميليون فرانک و قتل يک جواهر فروش بوده است ). ژاک پيش همسرش کلاريس ( ماريه کريستين دسکوارد ) می رود در اين حين عده ای او را تعقيب می کنند و قصد دارند پی ببرند که وی الماس ها را کجا مخفی کرده است به عنوان اخطار دوستش را می کشند ولی به اينجا ختم نمی شود بعد کلاريس را می کشند ....

به دنبال يک پليس( Pour Lapeau D'un Flic )

خلاصه داستان :

شوکاس (آلن دلون) يک مامور سابق پليس است که اکنون يک کارآگاه خصوصی است روزی زنی به نام ايزابل پيگو (آنی آلن) به دفتر او می آيد و می گويد که بيش از يک ماه است که دختر نابينايش ناپديد شده. در همين حين کارآگاه پليس کوچيولی (دانيل کچالدی) نيز نزد او می آيد و می گويد که او نيز روی اين پرونده کار می کند. وقتی مادام پيگو با شوکاس تماس می گيرد و با وی قرار ملاقات می گذارد با گلوله به قتل می رسد از طرفی دو نفر مسلح نيز شوکاس را تهديد می کنند تا پرونده را پيگيری نکند اما او ادامه می دهد و ...

سه مرد برای کشتن( Trois hommes à abattre )

خلاصه داستان :

ميشل ژرفو (آلن دلون ) شب هنگام در جاده مجروحی را می بيند او را به بيمارستان می رساند ولی صبر نمی کند و می رود . فردای آن روز به اتفاق نامزرش بئاتريس ( داليا لازارو ) برای ديدن مادرش به محل اقامت او می روند در آنجا 2مرتبه عده ای قصد جانش را می کنند . ژرفو در روزنامه ، خبر کشته شدن 3نفر از جمله همان مجروحی که آن شب او به بيمارستان رسانده می خواند و متوجه می شود که احتمالاً سوء قصد به جانش به قتل آن سه نفر ربط دارد . او از دوستش انريک از اداره اطلاعات کمک می خواهد ولی زمانيکه به اتفاق او به منزلش می روند انريک کشته می شود ....

اسلحه بزرگ( Big Guns )

خلاصه داستان :

تونی آزنتا ( آلن دلون ) آدمکشی که در خدمت سازمان مافياست قصد دارد خود را بازنشسته کند . او اين موضوع را با نيک ( ريچارد کنت ) يکی از سران مافيا در ميان می گذارد . نيک در جلسه سران اين موضوع را مطرح می کند و آنان چون می دانند که تونی از اسرار بسياری با خبر است تنها راه را کشتن او می دانند . بمبی در اتومبيل تونی کار گذاشته می شود ولی اشتباهاً همسر و پسرش در اطن توطئه به قتل می رسند . اين حادثه باعث می شود تونی قصد انتقام از تک تک سران مافيا را داشته باشد .

بازی با آتش( Flic Story )

خلاصه داستان :

روژه بورنيش ( آلن دلون ) پليس سازمان امنيت کشور مامور رسيدگی به پرونده فرار بوئيسون ( ژان لويی ترنتينيان ) يک تبهکار حرفه ای می گردد . اما رئيس بورنيش شيوه کار او را نمی پذيرد و اين پرونده را از وی می گيرد و او را مامور پرونده قتل می سازد اما در حين رسيدگی به پرونده جديد ، بورنيش در می يابد که قاتل ، بوئيسون است و ...

بازگشت بورسالينو( Borsalino And Co )

خلاصه داستان :

بندر مارسی ، سالهای دهه سی پس از کشته شدن فرانسوا کاپلا ، شريک و بهترين دوستش رک سيلفردی ( آلن دلون ) گانگستری که به همراه فرانسوا قصد داشتند بندر مارسی را کاملاً زير سيتره خود داشته باشند ، عامل قتل را شناسائی می کند . او جنايتکاری بنام ول پن ( ريکاردو کوچيولا ) است که قصد دارد توزيع مواد مخدر را در مارسی توسعه دهد و سيلفردی و فرانسوا را مانع خود می دانسته است . سيلفردی که قصد انتقام از ول پن را دارد برادر او را از قطار به بيرون می اندازد و اين شروع جنگ گانگسترها در مارسی است.

تنگنا( Le Toubib )

خلاصه داستان :

آينده ای نزديک شروع جنگ جهانی سوم آسيا و اروپا . ژان ماريه دسپری ( آلن دلون ) جراح معروف فرانسوی که همسرش او را ترک کرده و دچار يأس و نااميدی و بيزار از هرگونه رابطه عاطفی است . او مسئول عمليات امداد هوايی پزشکی در منطقه کوهستانی در اروپا است . يک روز صبح گروهی از مجروحين توسط هلی کوپتر در قرارگاه تخليه می شوند . به همراه آنان هارمونی ( ورونيک ژانو ) پرستار جوانی که قرار است همکار دکتر ژان ماريه دسپری باشد وارد می شود . هارمونی به بشريت و آينده روشن آن با کمک خداوند ايمان دارد . به تدريج در حين همکاری ، آنان به همديگر علاقهمند می شوند ولی ...

ارٌه ٢ Saw II

30nema — Wed, 03 May 2006 13:18:18 GMT

SawII
کارگردان: دارن لین بوسمن. فیلمنامه: دارن لین بوسمن، لی وانل. موسیقی: چارلی کلوزر. مدیر فیلمبرداری: دیوید آرمسترانگ. تدوین: کوین گرتروت. طراح صحنه: دیوید هکل. بازیگران: دانی والبرگ(اریک ماتیوز)، شاونی اسمیت(آماندا)، توبین بل(جیگساو)، فرانکی جی(خاویر)، گلن پلامر(جونز)، دینا مه یر(کری)، امانویل وژیه(آدیسون)، بورلی میچل(لورا). ٩٣ دقیقه. محصول ٢٠٠٥ آمریکا.

جیگساو قاتل سریالی قسمت اول فیلم اره که برای از میان بردن قربانیان خود نقشه هایی نبوغ آمیز و خوفناک طراحی کرده بود بار دیگر بازگشته تا ارزش زندگی را به قربانیان خود بفهماند. این بار یک گروه هشت نفره برای فرار از مکانی دربسته از هوش و استعداد خود بهره بگیرند، البته قبل از این که گاز اعصاب کشنده ای که جیگساو برای شان تدارک دیده آنها را از پای درآورد. از سوی دیگر کارآگاه اریک متیوز سرنخ هایی از جیگساو به چنگ آورده و خود را در شرف دستگیری او می داند. اما زمانی که درمی یابد همه چیز از سوی جیگساو طراحی شده، دیگر برای هر کاری دیر است، چون خود نیز یکی از قربانیان خود اوست و رهیدن از این دام چندان کار ساده ای به نظر نمی رسد.

چرا باید دید؟
مشخص بود که فیلم ارٌه که در سال ٢٠٠٤ به رغم بودجه یک میلیون دلاری اش توانست ٥٥ میلیون دلار نصیب سازندگانش کند ، تبدیل به یک پدیده شده و خیلی زود دنباله ای بر آن و صد البته برٌنده تر ساخته شود، تا این معدن طلای تازه کشف شده متروک نشود. مطابق روال ادامه سازی ها قسمت تازه از بودجه بیشتری – ٤ میلیون دلار – برخوردار است که باز در مقایسه با محصولات معمولی هالیوود فیلمی مستقل و کم هزینه ارزیابی می شود. این تریلر خونین این بار توسط کارگردان جوان و تازه کار دیگری ساخته شده و در اکران اولیه خود موفق شده تا این لحظه بیش از ٦٠ میلیون دلار روانه جیب تهیه کنندگانش سازد.